Community

Ik leef nou alweer zo'n 3 maanden in mijn huis, waarvan de laatste maand actief in community. Het is ongelofelijk hoe veel leven het geeft, voor mij en mijn 2 huisgenoten. Ondanks dat we alle 3 ons 'eigen' leven hebben trekken we veel met elkaar op, zijn er veel gesprekken en bouwen we elkaar op.
Maar we lopen eigenlijk tegen 1 ding aan: als christenen zijn we niet meer gewend om in community te leven, om 'altijd' om elkaar heen te zijn. Als christenen in het westen weten we ook niet hoe we ermee om moeten gaan. Neem iets als zonden belijden: ga met 3 jongens in een huis wonen, spreek tegen elkaar uit dat je eerlijk wilt zijn, en zonden belijden zal volgen. Maar wat moeten we daar nou mee? Hoe hou je elkaar 'accountable', hoe bouw je elkaar op maar vooral: hoe hou je elkaar scherp?
Het is onvoorstelbaar hoeveel van de individualistische wereld er in het christenleven is gekomen: we moeten een persoonlijke relatie met Jezus, Hij is voor jouw zonden gestorven en Hij houd van jou. En ondanks dat dat allemaal waar is is het nooit Jezus bedoeling geweest dat we allemaal op ons eilandje Hem zouden gaan dienen.
Ik hoorde laatst dat God de zonden in het oude testament zo erg vond omdat ze de gemeenschap schaden. Is dat niet ongelofelijk?! Het gaat God om de gemeenschap, de community, de relatie tussen mensen, gewoon met elkaar leven. En als daar een 'kink' in komt dan noemt Hij dat 'zonde'.
Ondertussen blijven we hier doorworstelen met community, accountability, zonde maar vooral met leven leven.

Poverty

There's a power in poverty that breaks principalities
And brings the authority's down to their knees
There's a brewing frustration and ageless temptation
To fight for control by some manipulation

But the God of the kingdoms and the God of the Nations
The God of creation sends his revelation
Thru the homeless and penniless Jesus the son
The poor will inherit the Kingdom to come

Where will we turn when our world falls apart
And all of the treasures we've stored in our barns
Can't buy the Kingdom of God?

Who will we praise when we've praised all our lives
men who build Kingdoms and men who build fame
What will we fear when all that remains is
God on His throne, with a child in his arms,
and love in his eyes
And the sound of his heart cries
(c) Jason Upton

Ik ben de laatste tijd erg bezig met Gods hart voor de arme, de weduwe en de wees. Dit nummer beschrijft heel mooi hoe God wil dat we Zijn Koninkrijk eerst zoeken, en dat ons dat bij de arme zal brengen omdat dit heel 'close to Gods heart' is.

Laten we Jezus zoeken, de Man die alles aflegde om bij ons te komen, die zichzelf vernederde om ons de 'Kingdom way' voor te leven. Laten we ons daarbij realiseren dat Hij zich inzette voor de aller armsten om zich heen en dat Zijn hart uit ging, maar nog steeds uit gaat, naar de weduwen en de wezen.

Nederland!!

Weer thuis! Halleluja! :) Ik ben blij weer thuis te zijn, 'mijn vertrouwde omgeving', en ookal is iedereen weer een half jaar 'geevolueerd', mijn broertjes enorm gegroeid en de gemeente opgeschud, ik ben blij dat ik er weer ben, en ik heb zelfs het gevoel dat de mensen om mij heen blij met me zijn :P
Ik ben bezig met community, jeugd, dromen, werken aan mijn relatie(s) en dergelijke :) Heel leuk allemaal en ik weet dan ook nog af en toe een verhaaltje te vertellen over wat ik allemaal gedaan heb de afgelopen maanden. Het is leuk om weer thuis te zijn, maar het is heel moeilijk om allemaal verhalen te produceren, maar af en toe lukt het toch. Ik denk dat ik nog wel een aantal jaren nodig heb om mijn ouders en Natascha al mijn verhalen te vertellen.
Ik hoop iedereen weer te spreken en laat wat van je horen als je wat af wilt spreken!

Downtime

Het is nog maar een week hier in Canada en het aftellen is begonnen. Het is raar om te bedenken dat ik de mensen hier misschien voor het laatst zie, maar aan de andere kant ben ik heel erg blij dat ik over een week in het vliegtuig zit om weer naar huis te vliegen. Ik vul mijn dagen met rustig aan doen, met mensen rondhangen en nadenken over mijn toekomst. 

Ik ben net terug van een week in het reservaat Hobbema om nog wat meer tijd door te brengen met de mensen die we daar in Maart hebben ondersteund. Het was heerlijk om de mensen daar weer te zien en tijd door te brengen. Het was erg mooi weer en ik heb lekker in de zon gehangen :) 

Canada

Hoera, ik ben weer in Canada! Eigenlijk ben ik hier al een paar dagen, maar ik heb wat tijd nodig gehad om over mijn jetlag heen te komen en ik voel me een beetje verkouden (ik denk dat ik gewend was aan het warme weer ;)), maar voor de rest is alles goed. Het reizen was heel erg vermoeiend, voor 3 dagen in vliegtuigen en vliegvelden, en voornamelijk wachten, maar ik heb het overleefd.

We hebben vanuit YWAM alweer een meeting gehad om te reflecteren op onze tijd in Kolkata en het was heel goed om iedereen weer te zien en contact te maken. We hebben lekker bij kunnen praten en hiermee is dan ook mijn Canada tijd ingeluid: ik ga voor 3 weken een hele hoop vrienden aflopen om ze te ontmoeten voor ik weer naar Nederland ga. Daar zal ik mee bezig zijn tot ik weer terug ga. Ik heb geen formele dingen meer, het is een soort van vakantie totdat ik terug kom en ik zie ernaar uit iedereen hier in Canada weer te ontmoeten. 

Reizen

Vandaag is mijn laatste dag in Bhimavaram, en mijn vertrek uit India begint dichterbij te komen: ik ga vanavond op de bus naar Hyderabad en vlieg morgenavond van Hyderabad naar Kolkata waar ik de hele maandag blijf om om 12 uur 's nachts mijn 36 uur durende vlucht naar Canada ga maken. Dan, 3 stops en 2x overstappen later verblijf ik nog 3 weken in het pitoreske Calgary mag wonen. Het is al met al veel reizen, maar ook veel mogelijkheden om 'nieuwe dingen' te zien en nog meer tijd te nemen na te denken over wat ik nou eigenlijk allemaal beleeft, gezien en geleerd heb.
Het is raar afscheid te nemen, maar ik geloof en bid dat ik weer terug kom, en ik ben bij dat ik maandag nog met de kinderen in Kolkata kan zijn. Verder zie ik erg uit naar Canada om daar het India team weer te ontmoeten, te zien hoe het met iedereen gaat en te zien hoe iedereen weer terug gaat naar het 'normale' leven. Verder heb ik 3 weken om al m'n 'canadese vrienden' te ontmoeten en met ze na te denken over 'mijn toekomst' en dan mag ik op 9 Augustus weer naar huis vliegen, wiehieuw!!

Foto's

Alle foto's zijn (zoals hopelijk bekend) hier te vinden. Ik zou het ook leuk vinden als jullie reacties plaatsen, weet ik of het zin heeft om mijn belevenissen te blijven posten en foto's te blijven 'uploaden'!

Laatste week India

De tijd gaat snel, en ik ben net terug van mijn verblijf in het weeshuis. Het was een enorm goeie tijd en ik heb heel veel plezier gehad met de kinderen en heb ook voor mezelf veel tijd gehad om uit te rusten en te lezen. De kinderen gingen elke dag (zelfs op zaterdag) van 9-4 naar school, dus op die momenten konden we schoonmaken en tijd voor onszelf nemen. In die tijd ben ik ook 2 keer naar het strand geweest om heerlijk uit te waaien en te zwemmen in ‘de Indiase wateren’.

Nu begint de laatste week hier in India, ik zal volgende week terug vliegen naar Canada om daar nog 3 weken te zijn. Zoals gezegt: de tijd gaat snel en zal ook deze week weer voorbij vliegen omdat er weer veel te doen is. Morgen ga ik naar een gebied waar mensen langs het water ‘wonen’, oftewel een huis/hutje hebben gebouwd omdat ze geen geld hebben voor een ‘normaal’ huis. We gaan daar rijst en koekjes uitdelen om ze zo practisch de liefde van Jezus te laten zien.

Overmorgen gaan we naar het tsunamie gebied wat na jaren nog steeds een puinhoop is en ook daar delen we rijst en koekjes uit aan ‘de armsten’ in dat gebied. Verder deel ik op woensdag en vrijdagavond een maaltijd uit aan de daklozen in Bhimavaram, en dat was dan wel wat we doen deze week.

Met mij gaat het goed, het is hier nog altijd warm. Verder denk ik veel na over God, lees ik veel in de bijbel en kom in talloze situaties om wat ik lees en bedenk in de praktijk te brengen. Zo heb ik zondag mogen ‘preken’ over het Koninkrijk van God, Zijn manier van leven: liefde. De voorbereidingen en de gebedstijd daarna waren erg bijzonder en geven dan ook weer meer ‘stof tot nadenken’. Ik hoop een dezer dagen (misschien pas in Canada) wat meer van die gedachten te posten om iedereen ‘op de hoogte’ te houden.